Μπροστά από το πρώην Λιμεναρχείο μπορεί κανείς να θαυμάσει ένα σημαντικό νεοελληνικό μνημείο, έργο του γλύπτη Μ. Κάση που αναπαριστά τη Γυναίκα, Μάνα, Αδελφή, Μνηστή των εξόριστων κρατουμένων της Μακρονήσου. Να σημειωθεί εδώ πως το ιστορικό αυτό νησί, με την ιδιαίτερη θέση στη νεότερη ελληνική ιστορία, μπορεί κανείς να το επισκεφτεί με ναυλωμένο σκάφος από το λιμάνι.
(Πρώην ΙΚΑ, Τελωνείο, Λιμεναρχείο)
Στο λιμάνι υπάρχουν πολλά αξιόλογα κτίρια όπως του Δημαρχείου της ίδιας περίπου εποχής.
Το κτίριο που στέγαζε το ΙΚΑ έως το1987 περίπου ήταν ιδιοκτησία της Γαλλικής Εταιρείας, χρησιμοποιήθηκε ως οικία των Σερπιέρι και Α. Κορδέλλα. Σήμερα μετά από μια αξιόλογη ανακατασκευή από κάποιο ιδιώτη, στεγάζει γραφεία, καφετέριες. Δίπλα του βρίσκεται το κτίριο που στεγαζότανε το Τελωνείο και το Λιμεναρχείο.
Το πρώτο κτίριο του νεότερου Λαυρίου χτίστηκε το1864 στο λιμάνι, για να στεγάσει τα γραφεία και το σπίτι του Διευθυντή της εταιρείας "Serpieri – Roux Fraissinet C.E.", και αργότερα τα γραφεία της Ελληνικής Εταιρείας Μεταλλουργείων. Από το 1987 στο κτίριο αυτό στεγάζεται το Δημαρχείο, που μεταφέρθηκε από την κεντρική πλατεία.
Μουσείου Κεραμικής - ΑΚΕΛ "Πάνος Βαλσαμάκης"
Γράφτηκε από τον Administrator
Θα εγκατασταθεί και θα λειτουργήσει
στο κτήριο του Μεγάλου
Ατµήλατου Μεταλλοπλυσίου
της Εταιρείας
Μεταλλουργείων Λαυρίου,
Υπάρχει ακόμα το Βιοτεχνικό – Βιομηχανικό – Εκπαιδευτικό Μουσείο το οποίο στεγάζετε στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο (πρώην Γαλλική Εταιρεία).
Ερείπια ατμήλατου μεταλλοπλύσιου
Βρίσκεται στα βορειοδυτικά του Λαυρίου, δίπλα στο Γενικό Λύκειο της πόλης, και στεγάζεται στο μόνο σωζόμενο κτίριο (το θυρωρείο) του μεγάλου ατμήλατου μεταλλοπλύσιου στη Νόρια, ενός βιομηχανικού επιτεύγματος του 19ου αιώνα (1873) που κατασκευάστηκε από την Ελληνική Εταιρεία.
Το μέγα ατμήλατο μεταλλοπλύσιο ήταν μοναδικό στη νότια Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο· γι' αυτό άξιζε μια επίσκεψη στο Λαύριο μόνο για να θαυμάσει κανείς το επίτευγμα του ανθρώπου στη βιομηχανία.
Όταν σταμάτησε η λειτουργία της ελληνικής εταιρείας, στο κτίριο στεγάστηκε, από το 1936 έως το 1957, η Ανώνυμη Κεραμική Εταιρεία Λαυρίου (ΑΚΕΛ). Το 1970 κατεδαφίστηκε για να κτιστούν τα κτίρια που στεγάζουν το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Το Ορυκτολογικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1986, και το κτίριο που το στεγάζει έχει αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία, γι΄αυτό η παραπάνω αναφορά. Τα ορυκτά τα οποία εκτίθενται εδώ θεωρούνται απερίγραπτης ομορφιάς, ορισμένα μάλιστα είναι μοναδικά στον κόσμο και φέρουν το όνομα εκείνων που τα ανακάλυψαν. Ωστόσο, το Μουσείο δεν παρουσιάζει μόνο ορυκτολογικό ενδιαφέρον· όποιος ενδιαφέρεται για την ιστορία της Ελλάδας και ειδικά την ιστορία της ευρύτερης περιοχής, θα βρει την επίσκεψη στο Μουσείο, το οποίο δεν είναι αξιοποιημένο όσο θα έπρεπε, άκρως επιμορφωτική, καθώς εδώ παρουσιάζονται με τρόπο περιεκτικό όλα όσα διαδραματίστηκαν κατά τους προηγούμενους αιώνες στην ευρύτερη περιοχή γι' αυτά τα μεταλλεία. Άλλωστε, και κατά τον χρυσό αιώνα της Αθηναϊκής Δημοκρατίας τα μεταλλεύματα που έβγαζαν τα έγκατα της Λαυρεωτικής γης έπαιξαν μείζονα ρόλο στην ανάπτυξη της αθηναϊκής οικονομίας, που οδήγησε με τη σειρά της στην άνθιση των γραμμάτων και των τεχνών.