Με αρκετά οδικά έργα (π.χ. επεκτάσεις της Αττικής Οδού, οδικοί άξονες στη Δυτική ή στη Βόρεια Ελλάδα κ.α.) να έχουν τεθεί έτσι και αλλιώς εκτός «παιχνιδιού» καθώς… σκόνταφταν στις γνωστές περιβαλλοντικές ρήτρες περί «μη πρόκλησης σημαντικής ζημίας» (ή αλλιώς επιβάρυνση περιβάλλοντος μέσω τσιμεντοποίησης) η ελληνική πρόταση για τις μεγάλες υποδομές που δύνανται να συμπεριληφθούν στο εθνικό σχέδιο ανάκαμψης λίγο ως πολύ επόμενο ήταν να περιλαμβάνει συγκεκριμένους μόνο αυτοκινητόδρομους.