Με διθυράμβους, αλλά και βαριές κατηγορίες, χρηματοδότης κορυφαίων εθνικών έργων, αλλά και αυτουργός στο πρώτο ελληνικό χρηματιστηριακό σκάνδαλο, ευεργέτης και χρυσοκάνθαρος, ενορχηστρωτής των Λαυρεωτικών, της πρώτης συστηματικής εργατικής κινητοποίησης, μετά της Σύρου, και μάλιστα αιματηρής, που βεβαίως δεν οργάνωσε, αστείο πράγμα, όμως διέγειρε με τις επιχειρηματικές του αποφάσεις, ο Ανδρέας Συγγρός παραμένει έως σήμερα ίσως η πιο πολυσυζητημένη, η πιο πολύπλευρη, η πιο αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του 19ου αιώνα.
Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη, ως δευτερότοκος γιος του Δομένικου Τσιγγρού και της Μονδινής (Νικολέτας) Νομικού, προερχομένων από το Λιθί της Χίου, αφού ο πατέρας του, ως γιατρός εκεί, έχει ευρύ επαγγελματικό πεδίο φτάνοντας να καταστεί προσωπικός γιατρός της αδερφής του Σουλτάνου ΜαχμούτΒ΄.
Το 1834 η οικογένεια μετακινείται προς την Άνδρο για να καταλήξει λίγα χρόνια αργότερα στην Ερμούπολη της Σύρου. Στο πρώτο νησί ο μικρός Ανδρέας φοιτά στην περιώνυμη σχολή του πρωτοποριακού φιλοσόφου ιερωμένου Θεοφίλου Καΐρη, μιας τεράστιας εγγράμματης μορφής, που όμως εδιώχθη απηνώς από Εκκλησία και Πολιτεία και να δικαιωθεί μετά θάνατον, ενώ στη Σύρο στο ομοίως ξακουστό, ως πρώτο ιδρυθέν στη Επικράτεια, «Σχολαρχείο Ερμουπόλεως».