Ερείπια ατμήλατου μεταλλοπλύσιου
Βρίσκεται στα βορειοδυτικά του Λαυρίου, δίπλα στο Γενικό Λύκειο της πόλης, και στεγάζεται στο μόνο σωζόμενο κτίριο (το θυρωρείο) του μεγάλου ατμήλατου μεταλλοπλύσιου στη Νόρια, ενός βιομηχανικού επιτεύγματος του 19ου αιώνα (1873) που κατασκευάστηκε από την Ελληνική Εταιρεία.
Το μέγα ατμήλατο μεταλλοπλύσιο ήταν μοναδικό στη νότια Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο· γι' αυτό άξιζε μια επίσκεψη στο Λαύριο μόνο για να θαυμάσει κανείς το επίτευγμα του ανθρώπου στη βιομηχανία.
Όταν σταμάτησε η λειτουργία της ελληνικής εταιρείας, στο κτίριο στεγάστηκε, από το 1936 έως το 1957, η Ανώνυμη Κεραμική Εταιρεία Λαυρίου (ΑΚΕΛ). Το 1970 κατεδαφίστηκε για να κτιστούν τα κτίρια που στεγάζουν το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Το Ορυκτολογικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1986, και το κτίριο που το στεγάζει έχει αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία, γι΄αυτό η παραπάνω αναφορά. Τα ορυκτά τα οποία εκτίθενται εδώ θεωρούνται απερίγραπτης ομορφιάς, ορισμένα μάλιστα είναι μοναδικά στον κόσμο και φέρουν το όνομα εκείνων που τα ανακάλυψαν. Ωστόσο, το Μουσείο δεν παρουσιάζει μόνο ορυκτολογικό ενδιαφέρον· όποιος ενδιαφέρεται για την ιστορία της Ελλάδας και ειδικά την ιστορία της ευρύτερης περιοχής, θα βρει την επίσκεψη στο Μουσείο, το οποίο δεν είναι αξιοποιημένο όσο θα έπρεπε, άκρως επιμορφωτική, καθώς εδώ παρουσιάζονται με τρόπο περιεκτικό όλα όσα διαδραματίστηκαν κατά τους προηγούμενους αιώνες στην ευρύτερη περιοχή γι' αυτά τα μεταλλεία. Άλλωστε, και κατά τον χρυσό αιώνα της Αθηναϊκής Δημοκρατίας τα μεταλλεύματα που έβγαζαν τα έγκατα της Λαυρεωτικής γης έπαιξαν μείζονα ρόλο στην ανάπτυξη της αθηναϊκής οικονομίας, που οδήγησε με τη σειρά της στην άνθιση των γραμμάτων και των τεχνών.