Βρίσκεται στα βόρεια της κεντρικής πλατείας και κτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα (1901-02). Στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο κτίρια όμοια που στέγασαν τη Δημοτική Σχολή Αρρένων και Θηλέων επί Δημαρχίας Ιωάννη Ρέλλιου. Η αρχιτεκτονική του συγκροτήματος είναι άξια θαυμασμού και μελέτης, όπως και πολλών άλλων κτιρίων της ίδιας περιόδου στην πόλη του Λαυρίου. Ύστερα από πρόσφατη ανακαίνιση θα στεγάσει το ορυκτολογικό μουσείο Λαυρίου.
Βρίσκεται στα ανατολικά του Ορυκτολογικού Μουσείου, απέναντι απ' τα σχολεία. Ξεκίνησε να λειτουργεί στα τέλη της δεκαετίας του '90, ως εκθετήριο ευρημάτων της περιοχής. Σήμερα στο Μουσείο εκτίθενται αξιόλογα αντικείμενα που χρονολογούνται από το 5000 π.Χ. και μεταγενέστερα καθώς, λόγω των μεταλλείων, υπήρχε συνεχής κατοίκηση της ευρύτερης περιοχής. Ωστόσο, δεν είναι λίγα τα ευρήματα που έχουν χαθεί, ιδιαιτέρως κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, μία περίοδο κατά την οποία οι διάφορες μεταλλευτικές εταιρείες προχωρούσαν σε εξορύξεις χωρίς καμία μέριμνα για τη διαφύλαξη των αρχαιοτήτων που υπήρχαν στο υπέδαφος της περιοχής, κάποιες αρχαιότητες είχαν φυλαχθεί στα γραφεία τους & εκτίθενται σήμερα στο μουσείο.
Άρθρο Αξιοθέατου Διονύσου
Άρθρο Αξιοθέατου Διονύσου
Άθρο Αξιοθέατου Διονύσου.